ਕਿਥੇ ਜਾਕੇ ਬੈਠਾ ਮੌਲਾ ਬੈਠਾ ਕਿਥੇ ਕਰਤਾਰ ਤੂੰ
ਮਾਰਦਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦਾਤਾ ਕਰੌਨਾ ਵਾਲੀ ਮਾਰ ਤੂੰ
ਭੁੱਖੇ- ਭਾਣੇ ਮਰਦੇ ਨੇ ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਭਾਣੇ ਵਿੱਚ
ਬੈਠੇ ਨਜ਼ਰਾਂ ਟਿਕਾਈ ਤੇਰੇ ਇਕ-ਇਕ ਦਾਣੇ ਵਿੱਚ
ਫਿਰ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ  ਕਿਉ ਲੈਦਾਂ ਨਹੀ ਸਾਰ ਤੂੰ
ਕਿਥੇ ਜਾਕੇ ਬੈਠਾ ਮੌਲਾ ਬੈਠਾ ਕਿਥੇ ਕਰਤਾਰ ਤੂੰ
ਮਾਰਦਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦਾਤਾ ਕਰੌਨਾ ਵਾਲੀ ਮਾਰ ਤੂੰ
ਹੁਣ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਲੋਕ ਜਿਉਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੀਵ ਜੰਤ ਸੀ
ਕਰਦਾ ਤੂੰ ਕੀ ਸੋਚਦਾ ਤੂੰ ਕੀ ਪਾਇਆ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਅੰਤ ਨ੍ਹੀ
ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਦੇ ਸੀ ਮਜਾਕ ਤੈਨੂੰ ਉੱਚੀ ਹੱਸ-ਹੱਸ ਕੇ
ਅੱਜ ਤੂੰ ਵੀ ਕਰਦਾ ਮਖੌਲ ਇੰਨਾ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦੱਸ ਕੇ
ਦੇਖ-ਦੇਖ ਹੱਸਦਾ ਹੁਣ  ਸਾਇੰਸ ਦੀ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹਾਰ ਤੂੰ
ਕਿਥੇ ਜਾਕੇ ਬੈਠਾ ਮੌਲਾ ਬੈਠਾ ਕਿਥੇ ਕਰਤਾਰ
ਮਾਰਦਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦਾਤਾ ਕਰੌਨਾ ਵਾਲੀ ਮਾਰ ਤੂੰ
ਮਾਰਦਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦਾਤਾ ਕਰੌਨਾ ਵਾਲੀ ਮਾਰ
ਲੱਭਦਾ ਨ੍ਹੀ ਹੱਲ ਕੋਈ ਇਸ ਕਰੌਨਾ ਲਈ
ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ ਹੀ ਆਸ ਕੁਝ ਹੁਣ ਤਾਂ ਕਰੋ ਨਾ ਜੀ
ਪੂਰਾ ਸੰਸਾਰ ਲੱਗਾ ਬਸ ਇਸੇ ਹੀ ਯਤਨ ਵਿੱਚ
ਰੋਜ ਹੀ ਫਲਾਈਟਾਂ ਆਉਣ ਆਪਣੇ ਵਤਨ ਵਿੱਚ
ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਨ੍ਹੀ ਜਾਣਾ ਬਸ ਥਾਲੀਆਂ ਵਜਾਉ
ਨਾ ਕੋਈ ਰੋਟੀ ਦੀ ਫਿਕਰ ਇਥੇ ਸਾਡੀ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ
ਕਿਥੇ ਜਾਕੇ ਬੈਠਾ ਮੌਲਾ ਬੈਠਾ ਕਿਥੇ ਕਰਤਾਰ ਤੂੰ
ਮਾਰਦਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦਾਤਾ ਕਰੌਨਾ ਵਾਲੀ ਮਾਰ ਤੂੰ
ਹੁਣ ਘਰ ਬੈਠਾ ਭਾਵੇਂ ਇਕ ਪੂਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਏ
ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਅੱਜ ਕੋਲ ਬਹਿਣ ਤੋਂ ਡਰੇ
ਸੋਚ ਸੋਚ ਕਰ ਯਾਦ ਇਸ ਭੈੜੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨੂੰ
ਪਲ ਪਲ ਘੜੀ ਘੜੀ ਤਿਲ ਤਿਲ ਉਹ ਮਰੇ
ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਕੇ ਵੀ ਪੈ ਗਈਆਂ ਦੂਰੀਆਂ
ਪ੍ਰੀਤ ਕਰੇ ਇਹੀ ਅਰਦਾਸ
ਕਰਦੇ ਤੂੰ ਸਿਹਤਮੰਦ ਇਹ ਦੁਨਿਆਵੀ ਪਰਿਵਾਰ ਤੂੰ
ਕਿਥੇ ਜਾਕੇ ਬੈਠਾ ਮੌਲਾ ਬੈਠਾ ਕਿਥੇ ਕਰਤਾਰ
ਮਾਰਦਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦਾਤਾ ਕਰੌਨਾ ਵਾਲੀ ਮਾਰ
ਕਿਥੇ ਜਾਕੇ ਬੈਠਾ ਮੌਲਾ ਬੈਠਾ ਕਿਥੇ ਕਰਤਾਰ
ਮਾਰਦਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦਾਤਾ ਕਰੌਨਾ ਵਾਲੀ ਮਾਰ
ਮਾਰਦਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦਾਤਾ ਕਰੌਨਾ ਵਾਲੀ ਮਾਰ

ਪ੍ਰੀਤ ਰੇਖੀ

ਇੱਜਤ ਅਹਤਿਰਾਮ ਇਕ ਅਫਜਲ ਗਹਿਣਾ ਏ

ਸਾਂਭ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਇਹਤਿਆਤ ਨਾਲ

ਨਹੀਂ  ਮਿਲਦਾ ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ

ਇਹ ਪਾਕੀਜਾ ਕਰਮ ਨਾਲ ਹੀ ਰਹਿਣਾ ਏ

ਇੱਜਤ ਅਹਤਿਰਾਮ ਇਕ ਅਫਜਲ ਗਹਿਣਾ ਏ ।

ਪੁੱਤ ਆਪਣੇ ਮਾਂ-ਬਾਪ ਦੀ ਇੱਜਤ ਵਾਲੇ ਘਰ ਦਾ ਚੌਕੀਦਾਰ ਏ

ਧੀ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ  ਚੁੰਨੀ  ਤੇ ਦਸਤਾਰ ਏ

ਸਾਂਭ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਤੁਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਿਰ ਇਕ ਵੱਡਾ ਭਾਰ ਏ

ਇਹ ਭਾਰ ਚੁੱਕਣਾ ਹੀ ਪੈਣਾ ਏ

ਇੱਜਤ ਅਹਤਿਰਾਮ ਇਕ ਅਫਜਲ ਗਹਿਣਾ ਏ ।

ਕਰ ਹਰ ਸੁਪਨਾ ਪੂਰਾ ਪੂਰੀ ਸ਼ਿੱਦਤ ਨਾਲ

ਮੰਜਿਲ ਆਪਣੀ ਪਾਉਣ ਲਈ ਜੱਦੋਜਹਿਦ ਵੀ ਤੂੰ ਕਰ

ਪਰ ਖ਼ਲਕਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿਕੇ ਨਾਪਾਕ ਹਰਕਤ ਨਾ ਕਰ

ਯਾਦ ਰੱਖੀ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਤੈਨੂੰ ਦੇਣਾ ਪੈਣਾ ਏ

ਇੱਜਤ ਅਹਤਿਰਾਮ ਇਕ ਅਫਜਲ ਗਹਿਣਾ ਏ

ਸਾਂਭ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਇਹਤਿਆਤ ਨਾਲ

ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ

ਇਹ ਪਾਕੀਜਾ ਕਰਮ ਨਾਲ ਹੀ ਰਹਿਣਾ ਏ

ਇੱਜਤ ਅਹਤਿਰਾਮ ਇਕ ਅਫਜਲ ਗਹਿਣਾ ਏ ।

ਅਪਣੇ ਪਿਆਰਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਕਦੇ ਕੁਝ ਪਲ ਜੀਅ ਲਿਆ ਕਰ

“ਪ੍ਰੀਤ ” ਦੁੱਖ ਸੁੱਖ ਕਰ, ਕੁਝ ਸੁਣ ਲਿਆ ਕਰ ਕੁਝ ਕਹਿ ਲਿਆ ਕਰ

ਇਹ ਸਮਾ ਮੁੜ ਵਾਪਿਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਨਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਖੇੜੇ ਰਹਿਣਾ ਏ

ਇੱਜਤ ਅਹਤਿਰਾਮ ਇਕ ਅਫਜਲ ਗਹਿਣਾ ਏ

ਸਾਂਭ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਇਹਤਿਆਤ ਨਾਲ

ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ

ਇਹ ਪਾਕੀਜਾ ਕਰਮ ਨਾਲ ਹੀ ਰਹਿਣਾ ਏ 

ਇੱਜਤ ਅਹਤਿਰਾਮ ਇਕ ਅਫਜਲ ਗਹਿਣਾ ਏ ।





                  “ਪ੍ਰੀਤ ਰੇਖੀ “

ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਪੁੱਤਲਾ       

ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਪੁੱਤਲਾ ਤੂੰ ਮਿੱਟੀ ਤੇਰੀ ਜਾਤ
        ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਮਿਲ ਜਾਣਾ ਤੂੰ
        ਤੂੰ ਕਰਦਾ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਹੀ ਬਾਤ
        ਇਥੇ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਹੈ ਹਰ ਚੀਜ
        ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਹੀ ਮਿਲ ਜਾਣਾ
        ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਹੀ ਵਿੱਚ ਜੋੜਣ  ਲੱਗਾ
              ਭੁੱਲ ਕੇ ਰੱਬ ਦੀ ਤੂੰ ਬਾਤ
     ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਪੁੱਤਲਾ ਤੂੰ, ਮਿੱਟੀ ਤੇਰੀ ਜਾਤ ।
           ਸੋਹਣੇ ਘਰ ਤੇ ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਕਾਰਾਂ
             ਜਿਸ ਦਾ ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਾਣ ਕਰੇ
              ਦੁਨੀਆਂਦਾਰੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝ ਕੇ
          ਧਨ ਦੌਲਤ ਦਾ ਹੀ ਗੁਣਗਾਨ ਕਰੇ
           ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਸ਼ਮਾਨ ਚੀਜਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਕੇ
               ਰੱਬ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵਸਾਕੇ
                  ਮੰਗ ਲੈ ਨਾਮ ਦੀ ਦਾਤ
          ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਪੁੱਤਲਾ ਤੂੰ ਮਿੱਟੀ ਤੇਰੀ ਜਾਤ
               ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਮਿਲ ਜਾਣਾ ਤੂੰ
             ਤੂੰ ਕਰਦਾ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਹੀ ਬਾਤ ।
                ਮਿੱਟੀ ਤੂੰ ਮਿੱਟੀ ਤੇਰੇ ਕੰਮ
             ਹਰ ਚੀਜ ਹੈ ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਤੇਰਾ ਚੰਮ
           ਸਾਇੰਸ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਤੂੰ ਕਰਤੇ ਕੰਮ ਬਣਾਉਟੀ
    ਤੂੰ ਰੱਬ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਲੱਗ ਪਿਆ ਦੇਣ ਚਨੌਤੀ
                    ਏ ਨਾਦਾਨ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਪੁੱਤਲੇ
                 ਰੱਬ ਅੱਗੇ ਤੇਰੀ ਕੀ ਔਕਾਤ!
                 ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਪੁੱਤਲਾ ਤੂੰ ਮਿੱਟੀ ਤੇਰੀ ਜਾਤ ।
                      ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਮਿਲ ਜਾਣਾ ਤੂੰ
                     ਤੂੰ ਕਰਦਾ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਹੀ ਬਾਤ  ।
           ‘ਪ੍ਰੀਤ’ ਰੱਬ ਨੂੰ  ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਮਿਟਾ ਸਕਦਾ
                   ਉਹ ਤਾਂ ਆਮਿੱਟ ਹੈ  ਆਜੀਤ ਹੈ
           ਸਰਬ ਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਇਕ ਜੋਤ ਦੀ ਹੈ ਲਾਟ
                ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਪੁੱਤਲਾ ਤੂੰ ਮਿੱਟੀ ਤੇਰੀ ਜਾਤ
                      ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਮਿਲ ਜਾਣਾ ਤੂੰ
                    ਕਰਦਾ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਹੀ ਬਾਤ ।
                                   
                                         ”ਪ੍ਰੀਤ ਰੇਖੀ”

ਅੱਜ ਕੀ ਜਿਕਰ ਕਰਾ ਮੈਂ ਉਸ ਪੰਜਾਬ ਦਾ
ਉਸ ਵਰਕਿਆ ਦੀ ਫਟੀ ਕਿਤਾਬ ਦਾ
ਨਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ  ਦਾ ਕੋਈ  ਪੰਨਾ ਏ
ਨਾ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਦੀ ਉਗਦੀ ਫਸਲ ਕੋਈ
ਨਾ ਮਿੱਠੜੇ ਅਲਫਾਜਾ ਦਾ ਕੋਈ ਗੰਨਾ ਏ
ਕੀ ਕਰਾਂ ਹਿਸਾਬ ਘਾਟੇ ਬੇਹਿਸਾਬ  ਦਾ
ਅੱਜ ਕੀ ਜਿਕਰ ਕਰਾ ਮੈਂ ਉਸ ਪੰਜਾਬ ਦਾ
ਉਸ ਵਰਕਿਆ ਦੀ ਫਟੀ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ।
ਗੁਰਮੁਖੀ ਦੀ ਕੋਈ ਕਦਰ ਨਹੀਂ
ਇਥੇ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਹੀ ਵਿਕਦੀ ਜਾਣੀ ਏ
ਪਿਆਰ ਮੁਹੱਬਤ ਦਾ ਕੋਈ ਦੌਰ ਨਹੀ
ਨਾ ਹੀ ਪੜਦਾ ਕੋਈ ਗੁਰਬਾਣੀ ਏ
ਕੀ ਹਾਲ  ਬਿਆਨ ਕਰਾ ਮੈਂ ਚਨਾਬ ਦਾ
ਕੀ ਜਿਕਰ ਕਰਾ ਮੈਂ ਉਸ ਪੰਜਾਬ ਦਾ
ਉਸ ਵਰਕਿਆ ਦੀ ਫਟੀ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ।
ਇਸ ਲਾਵਾਰਿਸ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਦਾ ਨਾ ਕੋਈ ਵਾਰਿਸ ਏ
ਨਾ ਬਾਹ ਕੋਈ ਇਸ ਦੀ ਫੜਦਾ ਹੈ
ਬਸ ਇਸ ਨੂੰ ਘਰੋਂ ਬੇਘਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਲੱਗੇ
ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਮੁਕਾਵਣ ਲਈ ਨਵੀ ਇਕ ਸਕੀਮ ਕੋਈ ਘੜਦਾ ਹੈ
ਕਦੋਂ ਉਤਰੂ ਨਸ਼ਾ ਚੰਦਰੇ ਇਸ ਸ਼ਬਾਬ ਦਾ
ਕੀ ਜਿਕਰ ਕਰਾ ਮੈਂ ਉਸ ਪੰਜਾਬ ਦਾ
ਵਰਕਿਆ ਦੀ ਫਟੀ ਕਿਤਾਬ ਦਾ  ।
ਸਾਂਝਾਂ ਮੇਲਾ ਨਾ ਤਿਉਹਾਰ ਏ
ਨਾ ਲੋਹੜੀ ਨਾ ਵਿਸਾਖੀ ਏ
ਜਿਥੇ  ਦੁੱਖ-ਸੁੱਖ ਫੋਲਣ ਜੁੜ  ਬਹਿੰਦੇ ਸੀ
ਨਾ ਹੀ ਸੱਥ ਕੋਈ ਬਾਕੀ ਏ
ਮਹੁਬਤ ਦਾ ਮੈਂ ਬੂਟਾ ਲਾਵਾ
ਟੁਕੜਾ ਮਿਲ ਜਾਵੇ ਕੋਈ ਪਿਆਰ ਦੀ ਦਾਬ ਦਾ
ਕੀ ਜਿਕਰ ਕਰਾ ਮੈਂ ਉਸ ਪੰਜਾਬ ਦਾ
ਵਰਕਿਆ ਦੀ ਫਟੀ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਿਆਰ ਦੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ  ਨਫਰਤ ਦਾ ਬੀਜ ਕਿਉ ਸੁੱਟਿਆ  ਏ
ਨਸ਼ਿਆਂ  ਦਾ ਤੁਸੀਂ  ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ  , ਫਿਰ ਓਦਾਂ ਦਾ ਹੀ ਉਗਿਆ  ਏ
ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਨਿਯਮ ਹੈ ਸੱਚਾ ਜੋ ਬੋਏਗਾ ਸੋ ਪਾਏਗਾ
ਉਹੀਓ ਕੱਟੇਗਾ ਪੀਸੇਗਾ  ਉਹੀ ਖਾਏਗਾ
”ਪ੍ਰੀਤ ” ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਖਿਲਰੀ ਮਾਲਾ ਨੂੰ ਇਕੱਠੀ ਕਰਦਾ ਤੇ ਸਾਂਭ ਦਾ
ਕੀ ਜਿਕਰ ਕਰਾ ਮੈਂ ਉਸ ਪੰਜਾਬ ਦਾ
ਵਰਕਿਆ ਦੀ ਫਟੀ ਕਿਤਾਬ ਦਾ

                                       “ਪ੍ਰੀਤ ਰੇਖੀ

प्यार के डरपोक अलफाज 

दिल की बात कहने से घबराहट क्यो होंने लगती हैं?
मुहब्बत के अलफाज होंठों पर ही क्यो रह जाते है
मेरा दिल दिलबर की दहलीज पार करना चाहता है
पर मेरे कदम रास्ते में ही सिमटकर क्यो रह जाते हैं
मैं उनसे बहूत कुछ कहना चाहता हूँ
अपनी प्यार की पहली उडारी उनके साथ भरना चाहता हूं
अपने प्यार के तराने उसके संग गाना चाहता हूँ
मैं हर हालात में उसके साथ जाना चाहता हूं
बहूत डरता हूँ बात दिल की कहने से
पर मेरी दिल के हर जजबात उसके ही क्यो साथ लिपटकर रह जाते है
मेरा दिल दिलबर की दहलीज पार करना चाहता है
पर मेरे कदम रास्ते में ही सिमटकर क्यो रह जाते है ।
डरता हूँ कही मेरे अलफाज दिल मे ही ना दफन हो जाए
मेरा हर एक अरमान ,ना प्यार का कफन हो जाए
“प्रीत” तेरी मुहब्बत की अर्थी को कन्धा देने हर क़ोई आना चाहेगा
फिर दिल की अजीज को ना ही कोई बूलाएगा
आशिक के ख्वाब फिर दिलबर के दिल में ही भटक कर ही क्यो रह जाते है
मेरा दिल दिलबर की दहलीज पार करना चाहता है
मेरे कदम रास्ते में ही सिमटकर क्यो रह जाते हैं

                 "प्रीत रेखी"
             M- 7986769083

(Pyar toh Main bhi Karna chahta hun)

प्यार तो मैं भी करना चाहता हूँ
हर एक पल उसके नाम करना चाहता हूँ
बस दिल डरता है उसको कहने से
क्योकि
मेरा और उसका कोई मेल नहीं
वो फूल और मैं काँटा हूँ
काँटा उसके कदमों में नही धरना चाहता हूँ
प्यार तो मैं भी करना चाहता हूँ ।
वह हुस्न की एक वादी है
अपने दिल की ही शहजादी है
वह एक दिलकश नजारा है
जो मुझे जान से भी प्यारा है
उसके दिल में ही रहना चाहता हूँ
प्यार तो मैं भी करना चाहता हूँ
मैं उसके प्यार के काबिल नही
वो हुस्न की कोई लगती राजकुमारी है
मुझमें तो सूरत है ना सीरत है
वह तो सूहे फूलों की क्यारी है
मैं तो पागल हूँ जो उसको अपने दिल में भरना चाहता हूं
पर, प्यार तो मैं भी करना चाहता हूँ
मुझे पता है कि उसके दिल में मेरे लिए कुछ भी नहीं
वो तो बस मेरे लिए थोड़ी हमदर्दी रखती हैं
मैं पागल हूँ जो उसको प्यार समझ बैठा
वो तो बस इंसानियत की कदर करती हैं
ना कुछ कहकर मेरा वो दिल चूर करना नहीं चाहती
‘ प्रीत’ ही ना उसको समझ सका ,बस अब मरना चाहता हूँ
प्यार तो मैं भी करना चाहता हूँ
ऑखे मैं भी नम करना चाहता हूँ
हर एक पल उसके नाम करना चाहता हूँ
प्यार तो मैं भी करना चाहता हूँ
मुझे जिस्म की कोई ख्वाहिश नही
प्यार की कोई आजमाईश नही
मतलब का कोई इकरार नही
दिखावे का कोई रूप किया इखतयार नही

मैं तो बस दिल के अलफाज तेरे संग करना चाहता हूँ
बस प्यार ही तो मैं करना चाहता हूँ

                                         प्रीत रेखी